|
حاكم ، اپوزيسيون
در جهان سياست ، شخصيت ها ،احزاب و جريانات سیاسی ، یا اكثريت هستند و حاكم و يا در اقليت قرار مي گيرند و به عنوان مخالف و منتقد ظاهر مي شوند.
در جمهوري اسلامي ما با وضع خاصي مواجه هستيم وآن ویژگی مانند ساير وجوه ممیزه ، نظام ما را از نظام هاي سياسي متداول دنيا جدا مي كند و آن وضع خاص اين است كه در جمهوري اسلامي عموم افراد و جريانات حاكم ، همزمان اپوزيسيون يا مخالف هم هستند ودر دوران مسئولیت ، بجاي دفاع از حوزه مديريت خود ، مخالف خواني هم مي كنند.
به عنوان مثال شما اگر به يك استاندار مراجعه كنيد و از مأموري از مأموران دولت شكايت كنيد، استاندار پس از شنيدن سخنان شما به شما مي گويد آقا اين كه چيزي نيست ، شما خبرنداري اين مأمور غلط هاي بزرگ تراز اين هم مي كند و من و شماي ساده لوح هم مي گوييم خوب الحمدالله مسئولان خودشان بيشتر از ما در جريان هستند.
يا شما رئيس جمهوري را مي بينيد كه در سال سوم رياست جمهوري همانند دوران تبليغات رياست جمهوري سخنراني هاي داغ انتقادي مي كند و از وجود مافياهاي مختلف در نفت و گاز و اخيراً هم در قطع گاز تركمنستان خبر مي دهد و من و شما که محكوم به تحمل حاكميت ايشان هستیم هم مي گوييم بارك الله چه رئيس جمهور خوب و دلسوزي.
يا ممكن است شما به فردي برخورد كنيد كه چهارسال رياست يك نهاد را برعهده داشته و مدام از آن مدیرت آن دوره انتقاد مي كند.
جالب این است که من و شما هم از هیچکدام از آنان نمی پرسیم که پس شما چه کاره بوده و هستید ؟ اگر قرار باشد حاکم و محکوم هر دو منتقد باشیم پس کی باید پاسخ گو باشد؟
من سالهاست به اين نتيجه رسيده ام كه رمز پايداري حكومت افراد نالايق در اداره پاره اي از امور کشور و نیز عدم بهبود امور، همين اخلاق فرصت طلبانه مسئولان و شرم و حیای مردم است.
. وقتي فرد مسئولي به جاي پذيرش مسئوليت كارخود ، خود بجاي منتقدان و گاهي تندتر و جدي تر از آنان انتقاد مي كند منتقدان چه بكنند؟ و مردم چگونه بين منتقدان و افراد حاكم قضاوت كنند؟
مردم اگر از اداره امور ناراضي باشند، منطقاً بايد سراغ منتقدان بروند، كدام منتقد بيشتر از حكام كشور ما رسانه دراختيار دارند؟ و زماني كه حكام خود منتقد هستند و بجاي پاسخگوئي ، انتقادات تندتري را از رسانه هاي فراگيرتر مطرح مي كنند چه جاي حركتي براي منتقدان واقعی باقي مي ماند؟
از طرف ديگر در زماني كه مسئولان بجاي حل و فصل مشكلات همه فكر و ذكرشان اين است كه مخالفان را مغلوب و سركوب كنند چه زماني براي انجام امور باقي مي ماند؟
من تصور مي كنم ما بايد هوشيار باشيم و از هر مسئولي كه لب به انتقاد می گشاید سئوال كنيم تو اگر منتقدي چرا مسئوليت پذيرفته اي ؟ اگر مي تواني براي اصلاح امورگام برداري بمان و پاسخگو باش واگر نمي تواني ، كار را به افراد توانا واگذار كن.
هوشياري عمومي زمينه ساز حذف اين رفتار فرصت طلبانه مسئولان را فراهم مي كند./آ
سه شنبه دوم بهمن ماه هفتاد وشش
Date: 86/11/02
نظرات شما
|