هم تجربه بشری و هم تاکید خداوند در قرآن کریم براین امر دلالت دارد که مرگ و نیستی همه انسان ها را در آغوش می گیرد .واقعیت مرگ که همه پیشینیان را در بر گرفته و انشاالله روزی ما را هم در برخواهد گرفت چیست؟
واقعیت این است که مرگ زیباترین وبا شکوه ترین مرحله زندگی آدمیست ، امّا بر خلاف ضرب المثل رایج ایرانی نه برای همسایه که برای خود آدمی .
مرگ در واقع انتقال از مرحله ای به مرحله دیگر زندگی وبه آسانی عوض کردن لباس است . انسان که در سرد و گرم زندگی ، روح و روان خود را کم یا زیاد پرورش داده ، در کهولت و پیری با جسم فرسوده ای مواجه می شود که مانند یک لباس مندرس و قدیمی انسان را خسته می کند .
مرگ لباس جدیدی است که انسان در طول عمر سرگرم ساختن و پرداختن آن بوده است .خوش به حال کسانی که تار و پود لباس مرگ خویش را با ایمان ، اخلاص ، خدمت و محبت بافته اند و لحظه مرگ آنان ، لحظه آرامش جاودانی و بهره مندی آنان است .
در عین حال مرگ عزیزان که آغاز دوره ای از هجران و فراق است ، برای بازماندگان سخت و ناراحت کننده است و بقول سعدی:
بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران کز سنگ ناله خیزد ، روز وداع یاران
خصوصا" اگر انسان از عزیز از دست رفته خود ، جز محبت ندیده باشد .
این جملات را به مناسبت وفات جانسوز پسر عمه بزرگوار و پدر خانم عزیزم مرحوم حاج سید محمود هاشمی نژاد نوشتم ، تا پاسخی باشد به یک عمر محبت ایشان و نیز صبر و وفاداری همسر مهربان و صبورم سرکار خانم فریده هاشمی نژاد ، که اگر موفقیتی در زندگی داشته باشم مرهون همراهی ایشان است . خداوند همه رفتگان را غریق رحمت خود گرداند .
دوشنبه بیست و سوم بهمن ماه هشتاد و پنج