|
روند مجلس و آينده آن
مجلس اولین نهاد سیاسی است که مردم ایران با آن آشنا شدند . در یکصد سال پیش و پس از تسلیم شدن دربار قاجار در مقابل مشروطه خواهان ، فرمان مشروطیت یا به عبارت روشن تر فرمان مبارک همایونی ! برای تشکیل مجلس صادر و با تشکیل اولین دوره مجلس شورای ملّی گام عملی مهمی برای تشکیل حکومت مبتنی بر قانون در ایران برداشته شد .
مجلس پس از آن همواره رکن اصلی حکومت و محل منازعه و کشمکش موافقان و مخالفان حکومت قانون بوده و آزادی در تشکیل و اداره آن نشانه، وجود آزادی در کشور تلقی می شده کما اینکه در دوره استبداد صغیر ، محمد علی شاه با به توپ بستن مجلس ، استبداد مجدد دربار را مستقر و مجاهدان نیز به محض ورود به تهران بهارستان را مرکز مبارزات خود قرار دادند . در دوران پایانی پادشاهی قاجار و پس از آن نیز مجلس کانون مهم تحولات بوده است .
در جمهوری اسلامی ایران نیز بر اساس همین سابقه تاریخی ، مجلس شورای اسلامی ،جایگاه مهمی در نظام داشته و همواره درتحولات سیاسی نقش اوّل را داشته است . نگاهی به ترکیب نمایندگان مردم و جایگاه مجلس اوّل در استقرار نظام و بیانات و نوشته های رهبر کبیر و فقید انقلاب اسلامی، بیانگر نقش طراز اول این نهاد در جمهوری اسلامی است . "مجلس در راس امور است "و نیز" مجلس عصاره فضائل ملّت است" از جملات تاریخی مربوط به این دوران است .
خوشبختانه علیرغم همه کم و کاستی ها و کم شدن تدریجی نقش و جایگاه این نهاد در نظام ، هنوز مجلس نزد سیاسیون و ملّت ایران از جایگاه رفیعی برخوردار است و انتخابات مجلس از پر شورترین انتخابات در ایران محسوب می شود .
آنچه که موجب شد به این موضوع بپردازم روندی است که به نظر من به تدریج مجلس را از موقعیت پر رنگ سیاسی خود دور میکند . نگاهی به روند کاهش قدرت مجلس در کشور وحوادثی که منجر به کناره گیری شخصیت های موثر سیاسی از رقابت های انتخاباتی مجلس در دوره های گذشته شده ، بخوبی نشان میدهد که مجلس بمرور از نهادی که در راس امور است فاصله گرفته است .
مطالعه و دقت در عدم توفیق نمایندگان دوره هفتم در ایفای نقش سازنده در اداره امور کشور و از جمله مواردی که در این چند روز اخیر شاهد آن بودیم شاهد خوبی بر این مدعاست . چندی قبل از حضرت ایت االله انواری که خداوند به ایشان شفای عاجل عنایت فرماید نقل قول شد که "اگر امام خمینی می دانست که اینگونه افراد بر مجلس حاکم خواهد شد هرگز انقلاب نمی کرد" .
برخوردهایی که در روزهای اخیر توسط هیئت رئیسه و خصوصا" دوست وبردرم آقای با هنر با نمایندگان اکثریت و اقلیت شده و عدم توانائی و یا نجابت بیش از حد نمایندگان در برخورد با ایشان ،نشانه خطرناکی از افول مجلس به یک نهاد دست چندم است .
مردم این روز ها از خود می پرسند چرا مجلس در مقابل اینهمه نابسامانی در کشور سکوت کرده است ؟ کارشناسان و اقتصاددانان می پرسند اگر سند مهم چشم اندازبیست ساله و نیز سند برنامه چهارم به گوشه ای افتاده و رئیس جمهور با تشخیص غیر کار شناسی ، دستورات غیر قانونی صادر می کند چرا نمایندگان محترم که برای دفاع از حقوق ملّت ، سوگند یاد کرده اند اقدامی نمی کنند؟
در آخرین روز فعالیت مجلس در هفته گذشته جمعی از نمایندگان با تهیه یک طرح سه فوریتی قصد داشتند موضوع جیره بندی بنزین را لغو کنند ولی آقای باهنر حتی از طرح این موضوع هم جلو گیری کرد . من به ماهیت این طرح و اینکه باید این طرح مورد تصویب قرار می گرفت یا خیر نمی پردازم ، چون این موضوع در صلاحیت نمایندگان است، منظور من این است که چرا باید حرمت نمایندگان توسط هیئت رئیسه اینگونه شکسته شود ؟ بقول معروف اگر حرمت امامزاده را متولی نگه ندارد از دیگران چه توقعی است ؟ و نکته مهم تر اینکه دقیقا" در همین شرایط مجلس را به بمدت سه هفته تعطیل کردن چه مفهومی جز این دارد که هیئت رئیسه مجلس قصد داشته جلو هر نوع اظهار نظر و نقش آفرینی نمایندگان را بگیرد .
اگر قرار باشد مجلس از جایگاه واقعی خود در نظام اینقدر فاصله بگیرد ، باید به ادامه مردم سالاری در جمهوری اسلامی بدبین بود . بنظر من حفظ اصالت ها در جمهوری اسلامی و از جمله حفظ آزادی و حق حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش ، موکول به حفظ اقتدار و شان مجلس است .
انتخابات آینده فرصت خوبی برای همه دلسوزان کشور و نظام است . شخصیت های سیاسی و افراد با سابقه و دلسوز کشور و مهم تر از آنان جریانات سیاسی با تجربه باید از این فرصت تاریخی برای ارتقای سطح مجلس بخوبی استفاده کنند . امروز ایران برای عبور از گردنه های خطرناک در عرصه سیاست خارجی و نیز به نظم کشیدن مجدد عرصه مدیریت کشور، نیازمند مجلسی نیرومند و مملو از شخصیت های طراز اوّل است . بزرگی نظام به بزرگی مجلس ، بستگی خواهد داشت . نمی توان انقلابی و ملّی بود و در مقابل روند ضعیف شدن تدریجی مجلس آرام نشست . ایران مجلسی می خواهد که عصاره فضائل ملّت و در راس امور باشد تا نه آقای باهنر و نه بزرگ تر از ایشان نتواند حق مسلم نمایندگان را به لابی این و آن با دولت بفروشند ، آن هم به چه نرخی و به چه دولتی ؟
دی شیخ گرد شهر همی گشت با چراغ کز دیو ودد ملولم و انسانم آرزوست
گفتند یافت می نشود جسته ایم ما گفت آنچه یافت می نشود آنم آرزوست
شنبه نهم تیر ماه هشتاد و شش
Date: 86/04/10
نظرات شما
|